Size de oluyor mu bilmiyorum. Ama önemsediğin biriyle konuşurken, konuşmaya çalışırken böyle anlamsız bir çaba içerisinde oluyorsun. Yediğin yemekten, içtiğin içecekten olsun ve hatta çişe giderken bile telefonla gittiğinizde onu ne kadar hayatınıza aldığınızı fark edemiyorsunuz. Sonra gün geliyor, önemsenmediğinizi veya umursanmadığınızı hissediyorsunuz. Sanki arka planda kalmışsınız da sesinizi kısmışlar gibi. Konuşuyorsun ama direkt susturuluyorsun gibi. Tüm hevesini, sevgini gömüyor. Kalbinde ufak bir ağrı ve vücudunda anlamsız bir his. Duygusal açıdan öyle yorulmuşsun ki, bu bedenine yansımış. Söylenecek bir şey yokmuş ve ne yaparsan yap düzelmeyecekmiş gibi. Demek istediğimi anladınız dimi? Önemsenmemek bir yana olsun umursanmamak, belki değer görmemek bu. Ya da karşılık alamadığın için kırılmak. Şu duyguyu, hissi anlatacak kelime bulamıyorum. Ne bu bilmiyorum. Sadece yorgunum.
